Importując odzież z Turcji do UE, korzystasz z unii celnej między UE a Turcją dla towarów przemysłowych: odzież w swobodnym obrocie w Turcji, która podróżuje ze świadectwem A.TR, zwykle wjeżdża do UE bez cła. VAT z tytułu importu i przepisy lokalne nadal obowiązują, a towar wymaga zgłoszenia celnego, faktury handlowej, listy pakowej i prawidłowych etykiet tekstylnych. Przed wysyłką potwierdź szczegóły dla swoich produktów z agentem celnym.
Najważniejsze
- Turcja i UE tworzą unię celną dla towarów przemysłowych, która obejmuje odzież.
- Świadectwo przewozowe A.TR pokazuje, że towar jest w swobodnym obrocie, i to ono zwykle znosi cło.
- Cło i VAT z tytułu importu to dwie różne rzeczy: VAT trzeba zapłacić, gdy towar wjeżdża do UE.
- Uzgodnij Incoterm na piśmie, aby wszyscy wiedzieli, kto płaci za każdy etap i kto go organizuje.
- Agent celny w twoim kraju to właściwa osoba, aby potwierdzić przepisy dla twoich produktów.
Unia celna UE i Turcji
Turcja i Unia Europejska tworzą unię celną dla towarów przemysłowych od połowy lat dziewięćdziesiątych. Odzież zalicza się do towarów przemysłowych, więc ubrania uszyte w Turcji mogą zwykle trafiać do UE bez cła, a Turcja w dużej mierze dostosowuje swoją taryfę na towary przemysłowe importowane z innych krajów do zewnętrznej taryfy celnej UE.
Unia celna znosi cło, ale nie znosi granicy. Twój towar nadal wymaga zgłoszenia celnego przy wjeździe do UE, VAT z tytułu importu nadal jest naliczany, a unijne przepisy dotyczące etykietowania i bezpieczeństwa produktów nadal obowiązują.
Do czego służy świadectwo A.TR
Świadectwo przewozowe A.TR to dokument, który potwierdza, że towar jest w swobodnym obrocie w Turcji, czyli został tam wyprodukowany albo prawidłowo tam zaimportowany i odprawiony. Gdy urząd celny przywozu w UE przyjmie ważne świadectwo A.TR, towar jest traktowany jako objęty unią celną i zwykle cło nie jest naliczane.
Eksporter wypełnia A.TR, a turecka administracja celna potwierdza je przy wywozie towaru. Świadectwo podróżuje razem z dokumentami przesyłki, a twój agent celny przedstawia je przy zgłoszeniu towaru w UE. Jeśli go brakuje, jest niekompletne lub nie zgadza się z fakturą, urząd przywozu może naliczyć cło albo zatrzymać towar do czasu poprawienia dokumentów.
A.TR nie jest świadectwem pochodzenia. Pokazuje status swobodnego obrotu, a nie to, gdzie wyprodukowano tkaninę lub ubranie. To, czy dana przesyłka kwalifikuje się do traktowania na podstawie A.TR, zależy od towaru i sytuacji, więc potwierdź to ze swoim agentem celnym.
Dokumenty, które przygotowuje producent
Przy typowej wysyłce odzieży z Turcji do UE spodziewaj się następujących dokumentów.
- Faktura handlowa: sprzedawca, kupujący, jasny opis każdego modelu, skład surowcowy, kod taryfy celnej, ilości, wartości jednostkowe, wartość całkowita, waluta i uzgodniony Incoterm
- Lista pakowa: numery kartonów, zawartość każdego kartonu według modelu, koloru i rozmiaru oraz waga brutto i netto
- Świadectwo przewozowe A.TR, gdy towar się kwalifikuje
- Dokumenty pochodzenia, gdy są potrzebne, na przykład gdy kupujący, sieć handlowa lub przepisy kraju przeznaczenia wymagają dowodu, gdzie towar został wyprodukowany
- Dokumenty przewozowe od przewoźnika, takie jak list przewozowy CMR, konosament lub lotniczy list przewozowy
Incoterms w prostych słowach
Incoterms to standardowe reguły handlowe, które określają, gdzie kończy się zadanie sprzedawcy, a zaczyna kupującego: kto rezerwuje transport, kto za niego płaci, kto zajmuje się odprawą eksportową i importową oraz kiedy przechodzi ryzyko. Wpisz wybraną regułę i wskazane miejsce w ofercie i na fakturze. Oto reguły, z którymi marki odzieżowe spotykają się najczęściej.
- EXW (Ex Works): odbierasz towar z zakładu i organizujesz wszystko, co dzieje się dalej. Wygląda tanio, ale ty lub twój spedytor musicie też zająć się odprawą eksportową w Turcji
- FOB (Free On Board): sprzedawca odprawia towar do eksportu i ładuje go na statek we wskazanym porcie tureckim, a od tego miejsca to ty płacisz za fracht morski. To reguła dla transportu morskiego; przy przewozie drogowym lub lotniczym zwykle lepiej pasuje FCA (Free Carrier)
- DAP (Delivered At Place): sprzedawca płaci za transport do wskazanego przez ciebie adresu lub magazynu, a ty zajmujesz się odprawą importową, ewentualnym cłem i VAT z tytułu importu
- DDP (Delivered Duty Paid): sprzedawca dostarcza towar z opłaconymi wszystkimi kosztami importu. To wygodne dla kupującego, ale sprzedawca musi wtedy działać jako importer w twoim kraju, co często wymaga lokalnej rejestracji VAT, więc zanim się zgodzisz, sprawdź, czy to wykonalne
Droga, morze czy samolot
Transport drogowy to najczęstsza trasa ze Stambułu do większości krajów Europy. Ciężarówki przewożą ładunki całopojazdowe lub drobnicę zbiorczą, gdy kilku nadawców dzieli jedną ciężarówkę, a towar może jechać od drzwi do drzwi, z odprawą eksportową w Turcji i importową na granicy lub w urzędzie celnym wewnątrz kraju.
Fracht morski kosztuje mniej w przeliczeniu na karton przy dużych wolumenach i pasuje do ciężkich lub gabarytowych zamówień, które nie są pilne. Kontenery i promy ro-ro łączą porty tureckie z portami śródziemnomorskimi i innymi portami europejskimi.
Fracht lotniczy to najszybsza i najdroższa opcja. Marki korzystają z niego przy próbkach, małych pilnych ilościach i premierach z ustaloną datą. Niezależnie od wybranej trasy poproś spedytora o wycenę od drzwi do drzwi, razem z odprawą celną, aby porównywać porównywalne oferty.
Zasady etykietowania odzieży w UE
Odzież sprzedawana w UE musi mieć etykietę ze składem surowcowym, z użyciem standardowych nazw włókien określonych w unijnym rozporządzeniu tekstylnym, w języku lub językach wymaganych w kraju sprzedaży. Skład na etykiecie powinien zgadzać się z fakturą handlową i użytą tkaniną.
Sieci handlowe i klienci w całej Europie oczekują etykiet z instrukcjami prania, suszenia i prasowania, a niektóre kraje mają w tej sprawie własne przepisy. Produkty muszą też spełniać unijne przepisy dotyczące chemikaliów i bezpieczeństwa, takie jak ograniczenia niektórych substancji w tekstyliach. Sprawdź dokładne wymagania dla swoich rynków przed produkcją, bo etykiety wszywa się w trakcie szycia, a ich późniejsza zmiana jest kosztowna.
- Skład surowcowy ze standardowymi nazwami włókien i procentami
- Instrukcje konserwacji, zwykle ze znanymi symbolami
- Rozmiar oraz nazwa i adres kontaktowy firmy odpowiedzialnej za produkt, czego wymagają unijne przepisy o bezpieczeństwie produktów
- Tłumaczenia dla każdego kraju, w którym sprzedajesz
VAT z tytułu importu i inne koszty
Nawet gdy cło nie jest należne, VAT z tytułu importu jest naliczany przy wjeździe towaru do UE. Nalicza się go według stawki kraju, do którego towar jest importowany, zwykle od wartości celnej powiększonej o ewentualne cło oraz niektóre koszty transportu i obsługi. Twój agent celny potwierdzi dokładne wyliczenie.
Firma zarejestrowana jako podatnik VAT zwykle może odliczyć VAT z tytułu importu, a niektóre kraje pozwalają rozliczyć go w deklaracji VAT zamiast płacić na granicy. Do importu do UE potrzebujesz też numeru EORI. Uwzględnij w budżecie wynagrodzenie agenta celnego, transport i ewentualne opłaty lokalne jako część całkowitego kosztu dostawy.
Współpraca z agentem celnym
Agent celny, nazywany też agencją celną, składa w twoim imieniu zgłoszenie importowe, sprawdza dokumenty, klasyfikuje towar i mówi ci, jaki VAT i jakie opłaty są należne.
Zaangażuj agenta celnego przed pierwszą wysyłką, a nie wtedy, gdy ciężarówka stoi już na granicy. Wyślij mu przykładową fakturę i listę pakową, poproś o potwierdzenie kodów taryfowych i traktowania A.TR dla twoich produktów oraz ustalcie, kto otrzymuje oryginały dokumentów. We Flame projektowanie, konstrukcja, szycie próbek i produkcja odbywają się w całości u nas w Stambule, a my przygotowujemy fakturę handlową, listę pakową i świadectwo przewozowe A.TR, gdy towar się kwalifikuje, więc twój agent celny przy każdej wysyłce dostaje spójny komplet dokumentów.